SOCIAL MEDIA

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Φαντασία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Φαντασία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 14 Απριλίου 2021

Βιβλιοκριτική: Incendiary


 

"I am a shadow, I am a drop of ink. Vengeance in the night.

 I'm a Robari."


Όταν αυτές οι κομψές γαλλικές ομορφιές μου χτύπησαν την πόρτα, δύο πράγματα συνέβησαν ταυτόχρονα: η καρδιά μου φώναξε "Φάτα" και το μυαλό μου άρχισε να στήνει σκηνικά φωτογράφισης με διάφορα βιβλία. Ναι φίλοι μου, κατάφερα και συγκρατήθηκα αρκετά ώστε να βγάλω μερικές φωτογραφίες πριν τα καταβροχθίσω! Δοξάστε με! Το βιβλίο που κέρδισε μια θέση δίπλα στα macaron ήταν το Incendiary, κυρίως λόγω των χρωμάτων στο εξώφυλλο, αλλά και επειδή περίμενε αρκετό καιρό τη σειρά του για να διαβαστεί και άλλο τόσο για να γράψω γι' αυτό.

Το Incendiary λοιπόν ήταν το βιβλίο του Απριλίου του 2020 (!) του Fairyloot. Όχι πολύ καινούργιο, αλλά... Είναι το πρώτο βιβλίο της σειράς Hollow Crown, της οποίας το δεύτερο βιβλίο θα κυκλοφορήσει σε λίγες μέρες και έχει ένα πανέμορφο εξώφυλλο, το οποίο από μόνο του αποτελεί λόγο για να το έχω στη βιβλιοθήκη μου.



Γενικά για το βιβλίο

Το Incendiary είναι λίγο στανταράκι YA Fantasy. Διαθέτει όλα τα κλισέ της κατηγορίας: μαγεία, η οποία φυσικά για κάποιο λόγο θεωρείται κάτι κακό και εξοντώνεται, αντίσταση, ορφανή, μοναχική πρωταγωνίστρια που δεν ταιριάζει πουθενά, undercover επιχείρηση, έναν ιδιόρρυθμο βοηθό, όμορφο αλλά αλαζονικό πρίγκιπα, ερωτικό τρίγωνο, αυτά μου περνάνε αυτήν τη στιγμή από το μυαλό. Το θέμα είναι ότι η Zoraida Cordoba τα συνδυάζει αρκετά καλά και το βιβλίο δεν κουράζει.

Υπόθεση

Το βιβλίο μας μεταφέρει σε έναν τόπο που μοιάζει πολύ με την Ισπανία την εποχή της Ιεράς Εξέτασης. Όπως και στην πραγματικότητα, η μαγεία είναι κάτι κακό που απαγορεύεται και οι άνθρωποι με το χάρισμά της καταδιώκονται, φυλακίζονται και εκτελούνται. Η πρωταγωνίστρια η Ρενάτα είναι μέλος της αντίστασης, αλλά λόγω του είδους του χαρίσματος που διαθέτει και μιας σκοτεινής περιόδου στο παρελθόν της οι υπόλοιποι την φοβούνται και την αποφεύγουν. Όταν το αγόρι που αγαπά αιχμαλωτίζεται, η Ρενάτα ξεκινάει μία αποστολή διάσωσης που θα τη φέρει στο μέρος όπου ξεκίνησαν όλα.

Χαρακτήρες

Η κεντρική πρωταγωνίστρια είναι η Ρενάτα, ένα ορφανό κορίτσι και μέλος της αντίστασης. Είναι δυναμική, πεισματάρα, όχι ιδιαίτερα παρορμητική και εγωίστρια, την οποίας όμως σχεδόν κανένα άλλο μέλος της αντίστασης δεν εμπιστεύεται λόγω του ιδιαίτερου χαρίσματός της. Το χάρισμά προσωπικά δεν το έχω συναντήσει σε κάποιο άλλο βιβλίο και είναι ότι μπορεί να αφαιρέσει αναμνήσεις από όποιον αγγίζει με καταστροφικές συνέπειες. Αυτό που με εξέπληξε ευχάριστα είναι ότι η χρήση της μαγείας της δεν έρχεται χωρίς κόστος για την ίδια, κάτι που δεν συναντάμε συχνά. Έτσι είναι κάτι που δεν χρησιμοποιείται αλόγιστα για να τη γλυτώσει από κάθε δύσκολη θέση στην οποία θα βρεθεί. Είναι βέβαια και η φύση του τέτοια που η χρησιμότητά του είναι λίγο περιορισμένη σε καταστάσεις κινδύνου. Φυσικά δεν θα μπορούσε να λείπει και η αυτοαμφισβήτηση, ευτυχώς όμως δεν καταλήγει σε γκρίνια.

Οι υπόλοιποι χαρακτήρες είναι αρκετά καλογραμμένοι, δρουν βάσει της προσωπικότητας τους και όχι εξυπηρετώντας την πλοκή. Κατά τη διάρκεια της ιστορίας μας παρουσιάζονται και τα υπόλοιπα τρία χαρίσματα, χωρίς ωστόσο να αναλύονται ιδιαίτερα, αν και ο αριθμός τους είναι αρκετά μικρός για να αφήσει περιθώρια περαιτέρω ανάπτυξης. Θεωρώ πως είναι κάτι που θα δούμε περισσότερο στο δεύτερο βιβλίο (αν κρίνω και από τον τίτλο του) και η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία. 

Πλοκή - Εξέλιξη

Η ιστορία κυλάει με ωραίο και σταθερό ρυθμό, χωρίς να κάνει κάπου κοιλιά. Συμβαίνουν αρκετά πράγματα, υπάρχουν αποκαλύψεις καθώς η Ρενάτα έχει πολλές καταπιεσμένες αναμνήσεις οι οποίες περιέχουν αρκετές πληροφορίες που βοηθούν αρκετά στην εξέλιξη της πλοκής. Λίγο πριν το τέλος ανεβάζει ρυθμό και μετά και την μεγάλη ανατροπή ήθελα τη συνέχεια χθες. Οκ, από ένα σημείο και μετά υποψιάστηκα προς τα πού πάει, οπότε ήταν περισσότερο επιβεβαίωση παρά ανατροπή, αλλά και δεν μου χάλασε κάτι.



Σε γενικές γραμμές το βιβλίο ήταν τόσο όσο. Ήταν αρκετά ενδιαφέρον, αλλά δεν μπορώ να πω ότι το είχα συνέχεια στο μυαλό μου, αυτό που με το που βρίσκεις λίγο χρόνο τρέχεις να το πιάσεις στα χέρια σου για να προλάβεις να διαβάσεις έστω δυο, τρεις σελίδες. Βέβαια. έχω ήδη προπαραγγείλει το επόμενο. 

Τα αδιάβαστα στα ράφια με κοιτάζουν περίεργα...

3,5 αστεράκια




Δευτέρα 8 Φεβρουαρίου 2021

Βιβλιοκριτική: The Left-Handed Booksellers of London

 



"A left-handed bookseller I did spy

In a wood one darkling day

I durst not ask their business, why

Best not to know, I do say"


Ας μιλήσουμε για περίεργους τίτλους, αγαπητέ αναγνώστη... Όλοι έχουμε ακούσει να λένε "Μην κρίνεις ένα βιβλίο από το εξώφυλλό του", αλλά με τον τίτλο του τι γίνεται; Και μπορεί να μην είναι αρκετός για να το κρίνεις, είναι ωστόσο αρκετό για να σε καλέσει κοντά του. 

Δεν θα σου πω ψέματα. Οι περίεργοι τίτλοι είναι η Σειρήνα μου. Όταν το μάτι μου πέφτει πάνω σε ένα βιβλίο με τον τίτλο: "The Particular Sadness of Lemon Cake", στον εγκέφαλό μου σκάνε πυροτεχνήματα και ξαφνικά βρίσκομαι με το βιβλίο στο χέρι χωρίς σχεδόν να το καταλάβω. Οι μικρές αυτές εκρήξεις αρχίζουν και δημιουργούν προσδοκίες, γιατί ένα μυαλό που εμπνεύστηκε έναν τέτοιο τίτλο πώς θα μπορούσε να μην τον ταιριάξει με μια εξίσου ιδιαίτερη ιστορία; Σωστά; Νόχι... Ή τουλάχιστον όχι πάντα. Το The Left-Handed Booksellers of London πέφτει σε αυτήν την κατηγορία...

Το βιβλίο ήρθε στα χέρια μου μέσω του Litjoy Σεπτεμβρίου 2020 με θέμα "Αγαπημένες λογοτεχνικές οικογένειες" λαι η υπόθεση έχει ως εξής: Σε αναζήτηση του πατέρα που δεν γνώρισε ποτέ η Susan καταλήγει στο Λονδίνο, όπου γνωρίζει τον Merlin, ένα Αριστερόχειρα Βιβλιοπώλη, ο οποίος μαζί με τη Δεξιόχειρα αδελφή του Vivien (και το υπόλοιπ σόι Βιβλιοπωλών) προστατεύουν τον Νέο κόσμο από τις επικίνδυνες οντότητες του Παλαιού Κόσμου. Παράλληλα προσπαθούν να ανακαλύψουν την αλήθεια πίσω από τον θάνατο της μητέρας τους και όπως είναι αναμενόμενο, οι δύο έρευνες διασταυρώνονται.

Τι να πω αγαπητέ αναγνώστη, it had me at "Hello". Γιατί όταν αναφερόμαστε σε βιβλιοπώλες, μιλάμε για αληθινούς βιβλιοπώλες και ένας κόσμος όπου ένα μυστικό δίκτυο από αυτούς προστατεύει τον κόσμο από το κακό... Ε, δεν θέλει και πολύ για να ξεκινήσουν τα πυροτεχνήματα που λέγαμε πριν. 


Φωτογραφία από https://www.instagram.com/picjumbo/


Η πρώτη αίσθηση που μου έδωσε ήταν σαν την Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων, καθώς η Susan μπαίνει σε έναν κόσμο του οποίου την ύπαρξη αγνοούσε και φυσικά τίποτα δεν βγάζει νόημα γι' αυτήν. Αυτό που αγαπώ στα βιβλία φαντασίας είναι ο νεός κόσμος που αποκαλύπτεται, το είδος της μαγείας, τα πλάσματα που τον κατοικούν, τα μέρη και η ιστορία πίσω από όλα αυτά. Όπως όμως και στην Αλίκη, όπου κανείς δεν μπαίνει στον κόπο να εξηγήσει σε ένα μικρό κορίτσι τι συμβαίνει και γιατί, ο Nix αφήνει τους χαρακτήρες του να απευθύνονται στην Susan με τον ίδιο τρόπο, εξηγώντας της μόνο τα απολύτως απαραίτητα και πολλές φορές μιλώντας για αυτήν σαν να μην βρίσκεται καν εκεί. Το αποτέλεσμα είναι να έχει η ιστορία μια αίσθηση του ημιτελούς, σαν ένα σπίτι το οποίο έχει χτιστεί αλλά κανείς δεν μπήκε στον κόπο να επιπλώσει ή να διακοσμίσει. 

Ήθελα να μάθω τόσα πολλά για τους Βιβλιοπώλεις: από πού προέρχονται, από πού πηγάζει η μαγεία τους ή τι είναι αυτό που κάνει τους Αριστερόχειρες τόσο ξεχωριστούς σε σχέση με τους Δεξιόχειρες, ώστε να αξίζουν την αναφορά στον τίτλο, καθώς οι δεύτεροι είναι αυτοί που φαίνεται να χειρίζονται περισσότερο τη μαγεία.

Η ιστορία αναπτύσσεται με σχετικά γρήγορο ρυθμό αλλά δεν συμβαίνουν και πολλά και η κλιμάκωση δεν έρχεται ποτέ. Οι δύο έρευνες φτάνουν στο τέλος τους χωρίς καμία ένταση, ένα ακόμη συστατικό που λείπει από το βιβλίο. Υπάρχουν ενδιαφέροντες δευτερεύοντες χαρακτήρες, οι οποίοι μένουν επίσης άνευροι και ημιτελείς, έχοντας αναπτυχθεί αρκετά για να προωθήσουν την πλοκή αλλά τίποτα περισσότερο. 

Αν περιέγραφα με μία μόνο λέξη το βιβλίο, αυτή θα ήταν "επιφανειακό". Ο Nix είχε μια πολύ ωραία ιδέα με πολλές δυνατότητες να αναπτυχθεί σε κάτι μαγικό που θα κέρδιζε την καρδιά κάθε αναγνώστη που ως μικρό παιδί ο βιβλιοπώλης ήταν ο ήρωάς του και το βιβλιοπωλείο ένα μέρος γεμάτο μαγεία. Δυστυχώς προτίμησε να επαναπαυθεί στο βιβλιοφιλικό του θέμα, χρησιμοποιώντας το ως μοναδικό παράγοντα εντυπωσιασμού.

2 αστεράκια









 

Σάββατο 17 Μαρτίου 2018

Η γιαγιά μου σας χαιρετά και ζητάει συγγνώμη





"Όλα τα 7χρονα παιδιά αξίζει να έχουν σούπερ ήρωες... Και όποιος δε συμφωνεί, είναι στην πραγματικότητα εντελώς βλάκας."

  Αυτό πιστεύει η γιαγιά της Έλσας. Η γιαγιά είναι η καλύτερη φίλη της Έλσας. Στην πραγματικότητα, η γιαγιά είναι η μοναδική της φίλη. Μαζί ταξιδεύουν σε φανταστικές χώρες και μπλέκουν συνεχώς σε περιπέτειες, επειδή η γιαγιά είναι, όπως όλοι πιστεύουν, λιγάκι τρελή. Όταν η γιαγιά πεθαίνει, αφήνει στην Έλσα ένα "χάρτη" που θα την οδηγήσει σε ένα κυνήγι θησαυρού, τη μεγαλύτερη περιπέτεια απ' όλες.

Με φόντο μια πολυκατοικία κάπου στη Σουηδία και θίασο, τους ιδιόρρυθμους κατοίκους της, η μικρή πρωταγωνίστρια, με τη  συνδρομή των πιο παράξενων βοηθών, ακολουθεί τα ψίχουλα που άφησε πίσω η γιαγιά για να ανακαλύψει τη ζωή της μοναδικής αυτής γυναίκας,  τη μαγική χώρα που έπλασε και την αλήθεια για τους κατοίκους της και την ιστορία τους. 

Φαντασία, παραμυθένια πλάσματα, μαγικές περιπέτειες, παρεξηγημένοι χαρακτήρες και μια μικρούλα που λατρεύει τον Harry Potter και τους X Men... Τι άλλο να ζητήσει η μικρή μου νερντουλοκαρδιά; Στο σημείο αυτό θα ήθελα να απονέμω 50 πόντους στον Fredrik Backman για το εξαιρετικό χτίσιμο του χαρακτήρα της Έλσας, καθώς φρόντισε να την κάνει όχι μόνο κατ' όνομα  Gryffindor, αλλά να το επιβεβαιώνει και η ίδια με τη συμπεριφορά της σε κάθε σελίδα. 50 βαθμούς στον Fredrik Backman λοιπόν (ο οποίος ανήκει ξεκάθαρα στο Ravenclaw) για την προσοχή του στις λεπτομέρειες! 

Παρά το ανάλαφρο περιτύλιγμα όμως, το βιβλίο θίγει θέματα όπως η οικογένεια  (όπου και αν τη βρίσκει κανείς), η διαφορετικότητα και η αποδοχή της, η κατανόηση, η συγχώρεση και οι ιστορίες από τη Σχεδόν Ξυπνητή Χώρα κρύβουν συμβουλές για την Έλσα όταν η γιαγιά δε θα είναι πια μαζί της. 

Αν είσαι έστω και λίγο ονειροπαρμένος (όπως εγώ) και οι ιστορίες για χώρες μαγικές, δράκους, ιππότες, τέρατα, μυθικούς ήρωες, κατάρες και δυναμικές πριγκίπισσες κάνουν την καρδιά σου να χτυπάει λίγο πιο γρήγορα (όπως τη δική μου), τότε αυτό είναι το επόμενο βιβλίο που πρέπει να διαβάσεις!

Δες το και εδώ:
https://www.goodreads.com/review/show/2246402495





Βιβλιοκριτική: Incendiary

  "I am a shadow, I am a drop of ink. Vengeance in the night.  I'm a Robari." Όταν αυτές οι κομψές γαλλικές ομορφιές μου χτύπη...